قانون دائمی مدیریت بحران – مصوب 1398

این سند مربوط به “قانون مدیریت بحران کشور” است که در سال ۱۳۹۸ تصویب و ابلاغ شده است. هدف اصلی این قانون، ارتقای توانمندی جامعه در پیش‌بینی، پیشگیری، کاهش خطر، پاسخ مؤثر و بازسازی پس از وقوع حوادث و سوانح طبیعی و غیرطبیعی است. قانون مذکور شامل تعاریف کلیدی مانند مخاطره، بحران، و مدیریت بحران، و همچنین تشکیل ساختارهای ملی و استانی مانند شورای عالی مدیریت بحران، سازمان مدیریت بحران، و ستادهای مدیریت بحران می‌شود. وظایف دستگاه‌های دولتی و غیردولتی در زمینه‌های مختلف از جمله آموزش، آمادگی، پاسخ به بحران، و بازسازی مشخص شده است. همچنین، تأمین اعتبارات لازم و سازوکارهای نظارتی و ارزیابی عملکرد دستگاه‌ها نیز در این قانون پیش‌بینی شده است. این قانون به‌منظور ایجاد هماهنگی، شفافیت، و بهبود مدیریت بحران در سطح کشور طراحی شده است.