ماده ۱۴ شرایط عمومی پیمان؛ راهنمای کامل مبلغ، نرخ و مدت پیمان
فهرست مطالب ۱. شرح کوتاه بر ماده ۱۴ شرایط عمومی پیمان ۲. متن رسمی و مفاد کلیدی ماده ۱۴ شرایط عمومی پیمان (نشریه ۴۳۱۱) ۳. جدول مقایسه هفت بند ماده…
بیش تر بخوانید مرجع تخصصی مدیریت دعاوی ساخت | دکترکلیم (drclaim.ir)
ماده ۱۳ شرایط عمومی پیمان، طولانیترین و از نظر تعداد بند، پیچیدهترین ماده فصل اول نشریه ۴۳۱۱ است: شش بند که هر یک، یکی از عناصر فیزیکی حاضر در هر کارگاه عمرانی -از مصالح مصرفی گرفته تا تاسیسات موقت- را تعریف میکند. دقت در تفکیک این شش مفهوم، مبنای بسیاری از محاسبات مالی، بیمهای و دعاوی مربوط به مالکیت و مسئولیت اموال داخل کارگاه است.
ماده ۱۳ شرایط عمومی پیمان (نشریه ۴۳۱۱ سازمان برنامه و بودجه کشور) سیزدهمین ماده از فصل اول -فصل تعاریف و مفاهیم- است و شش مفهوم مرتبط با اقلام فیزیکی کارگاه را تعریف میکند: مصالح (بند الف)، تجهیزات (بند ب)، مصالح و تجهیزات پایکار (بند ج)، ماشینآلات و ابزار (بند د)، تاسیسات و ساختمانهای موقت (بند هـ)، و وسایل (بند و). این ماده، مکمل مستقیم ماده ۱۲ (کار، کارگاه، تجهیز و برچیدن کارگاه) است؛ اگر ماده ۱۲ چارچوب فضایی و عملیاتی پروژه را تعریف کرد، ماده ۱۳ محتوای فیزیکی همان فضا را دستهبندی میکند. برای دیدن جایگاه این ماده در ساختار کامل نشریه، به مقاله جامع شرایط عمومی پیمان دکترکلیم مراجعه کنید.
تفکیک کلیدی این ماده، میان «مصالح» (بند الف) و «تجهیزات» (بند ب) از یکسو، و «ماشینآلات و ابزار» (بند د) از سوی دیگر است: مصالح و تجهیزات، اقلامی هستند که در کار «مصرف یا نصب» شده و «در کار باقی میمانند» -یعنی در نهایت به کارفرما تحویل داده میشوند و بخشی از موضوع پیمان محسوب میشوند؛ در حالی که ماشینآلات و ابزار، صرفاً بهصورت موقت برای اجرای کار به کار گرفته میشوند و در پایان پروژه، متعلق به پیمانکار باقی میمانند و از کارگاه خارج میشوند. این تفکیک، دقیقاً همان منطق تفکیک «کارهای دایمی» و «کارهای موقتی» در بند الف ماده ۱۲ را در سطح اقلام فیزیکی تکرار میکند.
بند ج (مصالح و تجهیزات پایکار) یک مفهوم میانی و بسیار پرکاربرد در عمل مالی پروژههاست: مصالح و تجهیزاتی که پیمانکار تهیه کرده و در محل انباشت مشخصشده کارگاه نگهداری میکند، اما هنوز در کار نصب یا مصرف نشدهاند. این مفهوم، مبنای محاسبه «پیشپرداخت مصالح و تجهیزات پایکار» در بسیاری از صورتوضعیتهای موقت است -یکی از پرتکرارترین موضوعات دعاوی مالی در پیمانهای عمرانی. تبصره این بند نیز دامنه مفهوم را به قطعات پیشساخته و تجهیزات ساختهشده در کارخانههای خارج از کارگاه (با اجازه کارفرما و زیر نظر مهندس مشاور) نیز تسری میدهد.
بندهای هـ (تاسیسات و ساختمانهای موقت) و و (وسایل) نیز بهطور مستقیم با مفهوم «تجهیز کارگاه» (بند ج ماده ۱۲) مرتبطاند: تاسیسات و ساختمانهای موقت (مانند دفاتر کارگاهی، انبارها، شالوده دستگاهها) و وسایل (اثاثیه اداری، مسکونی و آشپزخانه)، هر دو «جزء تجهیز کارگاه» محسوب میشوند و در پایان پروژه، باید طبق بند د ماده ۱۲ (برچیدن کارگاه) از محل خارج شوند.
از منظر تطبیقی، در قراردادهای فیدیک، معادل نزدیک این مفاهیم را میتوان در تعاریف "Materials"، "Plant" و "Contractor's Equipment" در بند ۱.۱ کتاب قرمز فیدیک یافت؛ فیدیک نیز میان تجهیزاتی که در کار باقی میمانند (Plant) و ماشینآلات موقت پیمانکار (Contractor's Equipment) تمایز مشابهی قائل است.
متن رسمی ماده ۱۳ شرایط عمومی پیمان -طبق نسخه ابلاغی سازمان برنامه و بودجه کشور- به شرح زیر است:
الف) مصالح: عبارت از مواد، اجناس و کالاهایی است که در عملیات موضوع پیمان مصرف یا نصب شده و در کار باقی میماند.
ب) تجهیزات: عبارت از دستگاهها و ماشینآلاتی است که در عملیات موضوع پیمان نصب شده و در کار باقی میماند.
ج) مصالح و تجهیزات پای کار: عبارت از مصالح و تجهیزاتی است که پیمانکار، با توجه به اسناد و مدارک پیمان برای اجرای موضوع پیمان تهیه کرده و در محل یا محلهایی از کارگاه که در طرح جانمایی تجهیز کارگاه یا محل انباشت مصالح تعیین گردیده است، نگهداری و حفاظت میکند. مصالح و تجهیزات موجود در محل مصرف یا نصب نیز مصالح و تجهیزات پایکار نامیده میشود. تبصره: قطعات پیش ساخته و تجهیزاتی که در اجرای موضوع پیمان با اجازه کارفرما و زیر نظر مهندس مشاور، در کارگاهها یا کارخانههای تولیدی خارج از کارگاه ساخته شده است نیز در حکم مصالح و تجهیزات پایکار به شمار میرود.
د) ماشینآلات و ابزار: عبارت از دستگاهها، تجهیزات، ماشینآلات، و بهطور کلی، ابزارهای اجرای کار است که به منظور اجرای موضوع پیمان به صورت موقت به کار گرفته میشود. ماشینآلات و ابزار را ممکن است ماشینآلات نیز بنامند.
هـ) تاسیسات و ساختمانهای موقت: عبارت از انواع ساختمانها، محوطهسازیها، انبارها، تاسیسات آب، برق، سوخت و مخابرات، شالوده دستگاهها، و بهطور کلی، تمام تاسیسات و بناهایی است که به صورت موقت، برای دوره اجرا تأمین شده و جزء کارهای تجهیز کارگاه به شمار میرود.
و) وسایل: عبارت از اثاثیه اداری، مسکونی، آشپزخانه و دیگر لوازم مورد نیازی است که برای دوره اجرا تأمین شده و جزء تجهیز کارگاه منظور میشود.
مفاد کلیدی و پیامدهای حقوقی این شش تعریف را میتوان در چند نکته اصلی خلاصه کرد:
معیار «باقی ماندن در کار»: مصالح و تجهیزات (بندهای الف و ب)، با معیار «مصرف یا نصب شده و در کار باقی ماندن» از ماشینآلات و ابزار (بند د) که ماهیتاً موقت و متعلق به پیمانکار باقی میمانند، تفکیک میشوند.
جایگاه مالی مصالح و تجهیزات پایکار: بند ج، مبنای قانونی محاسبه پیشپرداخت یا صورتوضعیت مصالح و تجهیزات پایکار است؛ مشروط به تهیه طبق اسناد پیمان و نگهداری در محل انباشت تعیینشده.
گسترش دامنه پایکار به کارخانههای خارج از کارگاه: طبق تبصره بند ج، قطعات پیشساخته تولیدشده در کارخانههای خارج از کارگاه نیز -مشروط به اجازه کارفرما و نظارت مهندس مشاور- در حکم مصالح و تجهیزات پایکار محسوب میشوند.
ارتباط مستقیم بندهای هـ و و با تجهیز کارگاه: تاسیسات و ساختمانهای موقت و وسایل، هر دو بهصراحت «جزء تجهیز کارگاه» (موضوع بند ج ماده ۱۲) دستهبندی شدهاند و مشمول الزامات برچیدن کارگاه (بند د ماده ۱۲) در پایان کار هستند.
| بند | مفهوم | سرنوشت نهایی در پایان پروژه |
|---|---|---|
| الف | مصالح | در کار باقی میماند؛ تحویل کارفرما میشود |
| ب | تجهیزات | در کار باقی میماند؛ تحویل کارفرما میشود |
| ج | مصالح و تجهیزات پایکار | پیش از نصب/مصرف؛ در نهایت جزء مصالح/تجهیزات (بند الف/ب) میشود |
| د | ماشینآلات و ابزار | متعلق به پیمانکار باقی میماند؛ از کارگاه خارج میشود |
| هـ | تاسیسات و ساختمانهای موقت | جزء تجهیز کارگاه؛ در برچیدن کارگاه جمعآوری میشود |
| و | وسایل | جزء تجهیز کارگاه؛ در برچیدن کارگاه خارج میشود |
توضیح روشی: جدول بالا، سرنوشت نهایی هر یک از شش قلم فیزیکی موضوع ماده ۱۳ را در پایان پروژه نشان میدهد؛ این تفکیک، مبنای اصلی تعیین مالکیت، مسئولیت بیمهای و نحوه محاسبه مالی هر قلم در طول اجرای پیمان و در تسویهحساب نهایی است.
| مفهوم نشریه ۴۳۱۱ | معادل فیدیک (بند ۱.۱ کتاب قرمز) | نکته تطبیقی |
|---|---|---|
| مصالح (بند الف) | "Materials" | هر دو نظام، مصالح را به موادی که در کار مصرف یا نصب و باقی میمانند تعریف میکنند. |
| تجهیزات (بند ب) | "Plant" | Plant در فیدیک نیز به ماشینآلات و دستگاههایی اشاره دارد که بخشی از کارهای دایمی (Permanent Works) میشوند. |
| مصالح و تجهیزات پایکار (بند ج) | بخشی از سازوکار "Advance for Materials on Site" | بسیاری از قراردادهای مبتنی بر فیدیک، سازوکار مشابهی برای پرداخت پیش از نصب مصالح انبارشده در کارگاه دارند. |
| ماشینآلات و ابزار (بند د) | "Contractor's Equipment" | هر دو نظام، این اقلام را متعلق به پیمانکار و خارج از موضوع نهایی تحویلی به کارفرما میدانند. |
| تاسیسات و ساختمانهای موقت (بند هـ) | بخشی از "Temporary Works" و "Contractor's Equipment" | فیدیک، ساختمانهای موقت را ذیل مفهوم گستردهتر Temporary Works یا تجهیزات پیمانکار قرار میدهد، نه بهعنوان تعریف مستقل. |
| وسایل (بند و) | بدون تعریف مستقل معادل | فیدیک، تعریف جداگانهای برای اثاثیه اداری و مسکونی کارگاهی ندارد و آن را ذیل تعهدات عمومی پیمانکار قرار میدهد. |
این مقایسه نشان میدهد که نشریه ۴۳۱۱ با تعریف مستقل شش قلم فیزیکی متفاوت در یک ماده واحد، دقت بیشتری در تفکیک حقوقی و مالی این اقلام نسبت به فیدیک به خرج داده است؛ بهویژه در مورد بند ج (مصالح و تجهیزات پایکار) که مبنای روشنی برای محاسبات مالی رایج در پروژههای ایرانی فراهم میکند.
| بند | مصادیق رایج |
|---|---|
| مصالح | سیمان، میلگرد، آجر، شن و ماسه، رنگ، کاشی و سرامیک. |
| تجهیزات | آسانسور، دیزل ژنراتور ثابت، پکیج حرارتی، تجهیزات تصفیهخانه که در کار نصب و باقی میمانند. |
| مصالح و تجهیزات پایکار | میلگرد انبارشده در محوطه کارگاه پیش از مصرف؛ قطعات پیشساخته بتنی در انتظار نصب. |
| ماشینآلات و ابزار | جرثقیل، بتنساز، لودر، بیل مکانیکی، ابزار برقی کارگاهی. |
| تاسیسات و ساختمانهای موقت | دفتر کارگاهی، انبار موقت، سرویس بهداشتی موقت، شالوده دکلهای جرثقیل. |
| وسایل | میز و صندلی اداری، لوازم آشپزخانه کارگاهی، وسایل خواب کارگران مقیم. |
برای مدیریت صحیح مفاهیم مصالح، تجهیزات، ماشینآلات و تاسیسات موقت، مواد زیر از شرایط عمومی پیمان باید در کنار ماده ۱۳ مورد توجه قرار گیرند:
| ماده مرتبط | موضوع | ارتباط با ماده ۱۳ |
|---|---|---|
| ماده ۱۲ | کار، کارگاه، تجهیز و برچیدن کارگاه | بندهای هـ و و ماده ۱۳ بهصراحت «جزء تجهیز کارگاه» موضوع بند ج ماده ۱۲ معرفی شدهاند. |
| ماده ۲۰ | تجهیز کارگاه، تدارک مصالح، تجهیزات و ماشینآلات | شرح تفصیلی الزامات تامین، انبارداری و کنترل کیفیت مصالح و تجهیزات موضوع بندهای الف تا د. |
| ماده ۲۱ | حفاظت از کار و شخص ثالث، بیمه کار | الزام پیمانکار به بیمه کردن مصالح، تجهیزات پایکار، ساختمانها و تاسیسات موقت و ماشینآلات. |
| ماده ۳۷ | تعدیل آحاد بها | محاسبه تعدیل نرخ اقلام مصالح و تجهیزات، مبتنی بر تعریف دقیق این اقلام در ماده ۱۳. |
| ماده ۵۳ | حل اختلاف | مرجع رسیدگی به اختلافات ناشی از تفسیر مالکیت یا وضعیت مالی اقلام موضوع ماده ۱۳. |
بند ج ماده ۱۳ (مصالح و تجهیزات پایکار)، از نظر عملی، یکی از پرکاربردترین و در عین حال مناقشهبرانگیزترین مفاهیم شرایط عمومی پیمان است. بسیاری از پیمانکاران، برای بهبود جریان نقدینگی پروژه، درخواست پرداخت پیش از موعد بابت مصالح و تجهیزاتی میکنند که هنوز نصب یا مصرف نشدهاند اما در محل انباشت کارگاه نگهداری میشوند. تایید چنین درخواستی، منوط به احراز دقیق شرایط بند ج است: تهیه مطابق اسناد پیمان، و نگهداری در محل انباشت تعیینشده در طرح جانمایی تجهیز کارگاه.
از منظر بیمهای نیز، طبق ماده ۲۱ شرایط عمومی، مسئولیت حفظ و نگهداری مصالح و تجهیزات پایکار در مقابل حوادثی مانند آتشسوزی، سرقت و عوامل جوی، بر عهده پیمانکار است؛ از این رو، دقت در مستندسازی محل، مقدار و ارزش این اقلام -بهویژه در صورت بروز خسارت- برای اثبات میزان واقعی خسارت در برابر بیمهگر یا کارفرما اهمیت راهبردی دارد.
خلط میان «تجهیزات» (بند ب، که در کار باقی میماند و متعلق به کارفرماست) و «ماشینآلات و ابزار» (بند د، که متعلق به پیمانکار باقی مانده و موقتاً برای اجرای کار به کار گرفته میشود)، یکی از منابع رایج ابهام در قراردادهای عمرانی است. برای مثال، آسانسوری که در ساختمان نصب و پس از اتمام پروژه به کارفرما تحویل داده میشود، «تجهیزات» (بند ب) محسوب میشود؛ اما جرثقیل برجی که برای بالابری مصالح در طول اجرا استفاده و در پایان کار جمعآوری و از کارگاه خارج میشود، «ماشینآلات و ابزار» (بند د) است. این تفکیک، در تعیین مالکیت، مسئولیت بیمهای و حتی محاسبات مالیاتی مرتبط با اموال کارگاه، پیامدهای حقوقی متفاوتی دارد.
تجربه تیم دکترکلیم در تحلیل دعاوی پیمانکاری نشان میدهد که در بسیاری از پروندههای فسخ یا خاتمه زودهنگام پیمان، تعیین دقیق ارزش و مالکیت مصالح و تجهیزات پایکار موجود در کارگاه، یکی از پیچیدهترین و پرمناقشهترین بخشهای تسویهحساب نهایی است. مستندسازی دقیق و مستمر این اقلام از همان ابتدای پروژه، میتواند این فرآیند را بهطور چشمگیری سادهتر و کماختلافتر کند.
ماده ۱۳ در شش بند، مفاهیم «مصالح» (الف)، «تجهیزات» (ب)، «مصالح و تجهیزات پایکار» (ج)، «ماشینآلات و ابزار» (د)، «تاسیسات و ساختمانهای موقت» (هـ) و «وسایل» (و) را تعریف میکند.
«مصالح، عبارت از مواد، اجناس و کالاهایی است که در عملیات موضوع پیمان مصرف یا نصب شده و در کار باقی میماند.» «تجهیزات، عبارت از دستگاهها و ماشینآلاتی است که در عملیات موضوع پیمان نصب شده و در کار باقی میماند.»
تجهیزات (بند ب) در کار نصب و باقی میماند و به کارفرما تحویل داده میشود (مانند آسانسور)؛ در حالی که ماشینآلات و ابزار (بند د) صرفاً بهصورت موقت برای اجرای کار استفاده و متعلق به پیمانکار باقی میماند (مانند جرثقیل یا بتنساز).
«مصالح و تجهیزات پای کار، عبارت از مصالح و تجهیزاتی است که پیمانکار، با توجه به اسناد و مدارک پیمان برای اجرای موضوع پیمان تهیه کرده و در محل یا محلهایی از کارگاه که در طرح جانمایی تجهیز کارگاه یا محل انباشت مصالح تعیین گردیده است، نگهداری و حفاظت میکند.»
بله؛ طبق تبصره بند ج، قطعات پیشساخته و تجهیزاتی که با اجازه کارفرما و زیر نظر مهندس مشاور در کارخانههای خارج از کارگاه ساخته شدهاند نیز در حکم مصالح و تجهیزات پایکار به شمار میروند.
«ماشینآلات و ابزار، عبارت از دستگاهها، تجهیزات، ماشینآلات، و بهطور کلی، ابزارهای اجرای کار است که به منظور اجرای موضوع پیمان به صورت موقت به کار گرفته میشود.»
«تاسیسات و ساختمانهای موقت، عبارت از انواع ساختمانها، محوطهسازیها، انبارها، تاسیسات آب، برق، سوخت و مخابرات، شالوده دستگاهها، و بهطور کلی، تمام تاسیسات و بناهایی است که به صورت موقت، برای دوره اجرا تأمین شده و جزء کارهای تجهیز کارگاه به شمار میرود.» «وسایل، عبارت از اثاثیه اداری، مسکونی، آشپزخانه و دیگر لوازم مورد نیازی است که برای دوره اجرا تأمین شده و جزء تجهیز کارگاه منظور میشود.»
در بسیاری از پیمانها، بله؛ مشروط به احراز شرایط بند ج (تهیه طبق اسناد پیمان و نگهداری در محل انباشت تعیینشده) و طبق ترتیبات پیشبینیشده در اسناد و مدارک پیمان یا شرایط خصوصی.
طبق ماده ۲۱ شرایط عمومی، پیمانکار مسئول حفظ، نگهداری و بیمه کردن این اقلام تا زمان تحویل موقت است.
بله؛ این اقلام «جزء تجهیز کارگاه» محسوب میشوند و طبق بند د ماده ۱۲ (برچیدن کارگاه)، باید پیش از تحویل نهایی محل، جمعآوری و از کارگاه خارج شوند.
تا پیش از نصب یا مصرف، این اقلام معمولاً همچنان در مالکیت پیمانکار قرار دارند، هرچند در صورت پرداخت پیشپرداخت توسط کارفرما، ممکن است طبق شرایط خصوصی پیمان، ترتیبات ویژهای برای وثیقه یا انتقال مالکیت موقت پیشبینی شده باشد.
معادل نزدیک آنها، "Materials" (مصالح)، "Plant" (تجهیزات) و "Contractor's Equipment" (ماشینآلات و ابزار) موضوع بند ۱.۱ کتاب قرمز فیدیک است.
تیم دکترکلیم با تکیه بر تجربه اجرایی و تخصص حقوقی-فنی خود، خدمات زیر را در زمینه تحلیل مفاهیم مصالح، تجهیزات، ماشینآلات و تاسیسات موقت ارائه میدهد:
اگر در پروژه شما ابهامی درباره وضعیت حقوقی مصالح و تجهیزات پایکار، کفایت پوشش بیمهای، یا تفکیک اقلام کارگاهی وجود دارد، تیم دکترکلیم آماده ارائه مشاوره تخصصی رایگان ۳۰ دقیقهای و بررسی فوری پرونده شماست.
در یکی از پروندههای ارجاعشده به تیم دکترکلیم، پس از فسخ پیمان از سوی کارفرما، اختلافی جدی بر سر ارزش و مالکیت مقادیر قابلتوجهی میلگرد و قطعات پیشساخته بتنی که در محوطه کارگاه انبار شده اما هنوز نصب نشده بودند، شکل گرفت. کارفرما مدعی بود که این اقلام، چون هنوز «در کار» نصب نشدهاند، مشمول پرداخت طبق نرخ پیمان نیستند و باید با نرخ روز بازار (که به دلیل نوسانات قیمت، پایینتر از نرخ پیمان بود) تسویه شوند.
تحلیل تیم دکترکلیم در این پرونده، با استناد دقیق به بند ج ماده ۱۳ نشان داد که این اقلام -از آنجا که طبق اسناد و مدارک پیمان تهیه شده و در محل انباشت تعیینشده در طرح جانمایی تجهیز کارگاه نگهداری میشدند- بهروشنی مصداق «مصالح و تجهیزات پایکار» بودند و باید طبق نرخ پیمان (نه نرخ روز بازار) محاسبه و تسویه میشدند. این پرونده، نمونهای گویا از اهمیت مالی و راهبردی تعریف دقیق بند ج در تسویهحسابهای ناشی از فسخ یا خاتمه زودهنگام پیمان است.
یک پرسش چالشی که تیم دکترکلیم همواره از مدیران پروژه و پیمانکاران مطرح میکند این است: اگر همین فردا، به هر دلیلی -فسخ پیمان، تغییر مدیریت پروژه، یا بازرسی مالی- لازم شود ارزش دقیق مصالح و تجهیزات پایکار موجود در کارگاه شما بهطور مستند اثبات شود، آیا مستندات انبارداری، صورتمجلسهای ورود کالا و گزارشهای موجودی شما، بهاندازه کافی دقیق و بهروز هستند؟ تجربه نشان میدهد که در بسیاری از پروژهها، این مستندسازی تا لحظه بروز اختلاف، جدی گرفته نمیشود. دیدگاه و تجربه خود را در این باره با ما در میان بگذارید.
ماده ۱۳ شرایط عمومی پیمان، با تعریف دقیق شش قلم فیزیکی کارگاه -مصالح، تجهیزات، مصالح و تجهیزات پایکار، ماشینآلات و ابزار، تاسیسات و ساختمانهای موقت، و وسایل- چارچوب حقوقی و مالی لازم برای مدیریت اموال داخل هر پروژه عمرانی را فراهم میکند. درک صحیح این تفکیک، بهویژه در بخش مصالح و تجهیزات پایکار، پیشنیاز اصلی مدیریت جریان نقدینگی، پوشش بیمهای مناسب و تسویهحساب عادلانه در پایان یا فسخ هر پیمان است.
| نکته کلیدی | توضیح مدیریتی |
|---|---|
| تفکیک اقلام دایمی از موقتی | مصالح/تجهیزات (باقیمانده) باید بهروشنی از ماشینآلات/ابزار (موقت پیمانکار) تفکیک شوند. |
| اهمیت مالی مصالح پایکار | بند ج، مبنای قانونی صورتوضعیت و پرداخت پیش از نصب مصالح و تجهیزات انبارشده است. |
| الزام بیمهای | تمام شش قلم موضوع ماده ۱۳، مشمول تعهدات بیمهای پیمانکار موضوع ماده ۲۱ هستند. |
| ارتباط با برچیدن کارگاه | تاسیسات موقت و وسایل، باید در پایان پروژه طبق بند د ماده ۱۲ جمعآوری و خارج شوند. |
توصیه نهایی تیم دکترکلیم به کارفرمایان و پیمانکاران این است که از همان ابتدای پروژه، سامانهای منظم برای مستندسازی ورود، انبارداری و وضعیت مصالح، تجهیزات و ماشینآلات کارگاه برقرار کنند تا در صورت بروز اختلاف مالی یا فسخ زودهنگام پیمان، امکان اثبات دقیق ارزش و مالکیت این اقلام بهطور کامل فراهم باشد.
هر پرونده، مبنای قراردادی و مهلتهای خودش را دارد. در «چکاپ ادعا» با بررسی مدارک همان پرونده، سه چیز روشن میشود:
اگر در گزارش چکاپ، مطالبات قابل استناد پرونده شما دستکم ده برابر مبلغ پرداختی برآورد نشود، تمام هزینه بازگردانده میشود.
این تضمین ناظر بر برآورد مطالبات در گزارش است. نتیجه رای مرجع رسیدگی را هیچکس تضمین نمیکند.بررسی تخصصی پرونده شما، با فرآیند و خروجی مشخص.