بررسی نظرات متخصصان مهندسی تحت ادعاهای مختلف صنعت ساخت و نقش‌های حل اختلاف

Examination of Judgements Rendered by Engineering Professionals under Various Construction Claims/Disputes Resolution Roles

بندهای قرارداد دعاوی به منظور تنظیم مکانیسم‌های اتخاذ شده برای ردیابی، تسریع، و حل و فصل دعاوی و اختلافات که تحت قراردادهای ساخت و ساز بوجود می آیند، تعیین می‌گردند. این مقاله به بررسی نقش‌های مهندسین متخصص در زمینه مدیریت ادعا می‌پردازد که بر اساس سه مجموعه از استاندارد‌های آمریکای شمالی و بین المللی منتشر شده است. این استاندارد‌ها شامل فدراسیون بین المللی مهندسین مشاور (FIDIC)، کمیته اسناد قرارداد مشترک مهندسین (EJCDC) و در آخر مؤسسه معماران آمریکا (AIA)، می‌باشد.

شرایط استاندارد قرارداد توسط FIDIC که توسط جهان تایید شده است، به دلیل استفاده گسترده بانک‌ها در پروژه‌های بین‌المللی شناخته شده هستند. بر اساس بند 20 مدیریت ادعا این استاندارد با وقوع اتفاقی معین، ممکن است پیمانکار مستحق پرداخت اضافی مشروط به تحقق ادعا مطرح شده و الزامات مربوط به جزئیات آن شود.

مکانیسم ادعای EJCDC از طریق ماده 12 «ادعاها» پوشش داده شده است. بر اساس این بند اگر یک پیمانکار روی پروژه‌ای کار می‌کند که در آن شرایط قراردادهای EJCDC وجود داشته است و فکر می‌کند که واجد شرایط پرداخت اضافی هزینه است، بایستی یک اطلاعیه همراه با اسناد پشتیبانی را به کارفرما ارائه دهد. پس از ارسال پرونده هر دو طرف، کارفرما و پیمانکار مستقیماً مذاکره می‌کنند و تبادل اطلاعات به عنوان بخشی از تلاش برای حل تعارض بررسی می‌شود. در صورتی که تعارض در این مرحله رفع نگردد، هر دو طرفین می‌توانند توافق کنند که موضوع به داوری ارجاع شود. در این مرحله تا زمانی که داوری انجام شود، طرفین قادر به انجام هیچ اقدامی نخواهد بود.

مجموعه شرایط قرارداد استاندارد AIA با تمرکز بر ماده 15 «دعاوی و اختلافات» نیز به موضوع حل و فصل ادعا‌های مطرح شده در صنعت ساخت می‌پردازد. تحت این ماده، پیمانکارانی که مدعی هزینه اضافی هستند بایستی اخطاریه ادعا خود را به محل داوری ارسال کنند، پس از وصول صادره، داور باید موضوع را بررسی کرده و یک یا چند مورد از موارد زیر را انجام دهد. (1) درخواست از پیمانکار برای ارائه داده‌های پشتیبانی، (2) درخواست از کارفرما برای ارسال پاسخ و داده‌های پشتیبانی، (3) تایید ادعا، (4) رد ادعا به صورت جزئی یا کلی، (5) پیشنهاد مصالحه، (6) اعلام عدم توانایی نسبت به حل اختلاف و درخواست مدارک پشتیبانی بیشتر.