شناسایی و اولویت بندی عوامل تأخیر در پروژه‌های نفتی ایران

اجرای موفق پروژه‌های ساخت یکی از عوامل حیاتی برای توسعه اقتصادی هر کشوری است. هر ساله بخش اصلی سرمایه هر کشور به حوزه پروژه‌های عمرانی و زیرساختی، که با تأخیرات زیادی مواجه می‌شوند، اختصاص می‌یابد. از این رو پروژه‌های ساخت‌و‌ساز عموما به خاطر افزایش بی‌رویه زمان و هزینه ساختشان مورد انتقاد قرار می‌گیرند. به منظور حذف تأخیرات ایجاد شده و اتمام به موقع پروژه‌ها، تحلیل عوامل موثر بر بروز این تأخیرات واجب است. به دلیل اهمیت بالای پروژه‌های نفتی، هدف این پژوهش بررسی و تحلیل عوامل موثر بر بروز تأخیر در پروژه‌های نفتی کشور ایران می‌باشد.

در این تحقیق با استفاده از روش دلفی فازی (Fuzzy Delphi)، 75 عامل ایجاد تأخیر شناسایی شد. این عوامل در 11 گروه شامل کارفرما، پیمانکار، مشاور، تجهیزات، نیروی کار، مصالح، طراحی، قرارداد و روابط قراردادی، قوانین و مقررات، عوامل زیست محیطی، و عوامل مدیریتی تقسیم‌بندی می‌شوند. سپس این عوامل با استفاده از روش بهترین-بدترین (Best-Worst Method) اولویت‌بندی شده اند.

نتایج نشان داد که تحریم‌ها، سیستم‌های مدیریت دولتی، مدیریت ضعیف پروژه توسط پیمانکار، ضعف‌های فنی و مدیریتی مشاور، مشکلات مالی و تأخیر در پرداخت توسط کارفرما، بهره‌وری پایین تجهیزات، بهره‌وری پایین نیروی کار، تغییرات در قوانین و مقررات، ساختار سازمانی نامناسب برای پروژه، تغییرات در طراحی، و تغییر قیمت مصالح مهم‌ترین عوامل در ایجاد تأخیر در پروژه‌های نفتی ایران می‌باشند. انتظار می‌رود یافته‌های این پژوهش به صنعت ساخت پروژه‌های نفتی ایران کمک کند تا تأخیرات قراردادی خود را کنترل کنند.

برای دانلود مقاله کامل می توانید از این لینک استفاده کنید