روشهای زیادی در محاکم قضایی برای نشان دادن بحرانی بودن یک عامل تاخیری در برنامه زمانبندی پروژه استفاده شده است. در حال حاضر، هیچ روش استانداردی برای تحلیل ادعای تاخیر وجود ندارد. این مقاله ابتدا یک مطالعه موردی فرضی را معرفی کرده است که دارای انواع بسیاری تاخیر است که ممکن است پیمانکاران در یک پروژه واقعی با آن مواجه شوند. در مرحله بعدی مطالعه موردی برای تمام روشهای موجود ادعاهای تاخیر که از مطالعات قبلی شناسایی شدهاند، اعمال میشود. در آخر مقایسه از مسائل مربوط به ادعای تاخیر به عنوان معیاری برای ارزیابی تمام روشهای آنالیز تاخیرات از نتایج مطالعه موردی انجام میشود.
روشهای مورد استفاده به منظور تحلیل تأخیرات عبارتاند از:
نتایج این تحقیق نشان میدهد که هیچیک از روشهای فعلی با دقت به تمام چهار عامل تاخیر رایج که شامل تاخیر واقعی، تاخیر همزمان، تسریع و تاخیر همگام پاسخ نمیدهد روش Window-But-For نسبتا دقیق است اگرچه که باید برای محاسبه تسریع تنظیم شود. نتیجه مطالعه نشان میدهد که روش Day-by-Day/TF Management تمام معیارهای مورد نظر را برآورده میکند در حالی که سایر روشها فاقد برخی از این معیارها هستند. تنها روشی که به دلیل توانایی آن در ردیابی شناوری میتواند مشکل تأخیر همگام را حل کند نیز همین روش است.
هر پرونده، مبنای قراردادی و مهلتهای خودش را دارد. در «چکاپ ادعا» با بررسی مدارک همان پرونده، سه چیز روشن میشود:
اگر در گزارش چکاپ، مطالبات قابل استناد پرونده شما دستکم ده برابر مبلغ پرداختی برآورد نشود، تمام هزینه بازگردانده میشود.
این تضمین ناظر بر برآورد مطالبات در گزارش است. نتیجه رای مرجع رسیدگی را هیچکس تضمین نمیکند.بررسی تخصصی پرونده شما، با فرآیند و خروجی مشخص.
