شنیدهاید که افراد وقتی میخواهند قرارداد تتظیم کنند میگویند:
«یه جوری ببندش که نه راه پس داشته باشه نه راه پیش»
در زمان تنظیم قرارداد، این نمونه بارز تلاش برای خروج قرارداد از تعادل و انحراف به نفع یک طرف است.
“قرارداد یک طرفه” قراردادی با سوء نیت و به منظور کاستن از حقوق دیگری و افزودن به حقوق خود است
یعنی شما در توازن مالی و تعهدات به نوعی عمل میکنید که هرچه هست تعهد طرف مقابل بوده و شما با این کار بار بیشتری را به دوش دیگری منتقل مینمایید
درحالی که در قراردادی شاید لازم باشد به یک طرف بیشتر توجه شود و بندهای بیشتری را به حقوق او اختصاص داد ولی این به معنای سنگین تر شدن حقوق یک طرف نیست. در یک قرارداد میتوان به تعهدات و وظایف یک طرف بیشتر پرداخت درحالی که حقی از طرف مقابل ضایع نشود.
ذکر جزئیات حقوق یک طرف بدون تجاوز به حقوق طرف مقابل؛ در بعضی از قراردادها با توجه به شرایط ویژه آنها، باید درباره یک طرف قرارداد بیشتر نوشت، یعنی نکته هایی مربوط به یک طرف قرارداد هست که باید درباره آن توافق جزئی انجام شود و چون ممکن است اختلاف برانگیز باشد یا مراحل بعدی اجرای قرارداد وابسته به آن است حتما باید آن نکات را در متن قرارداد نوشت
این توجه بیشتر به یک طرف، به معنای ناعدالتی و ضایع کردن حق دیگری نیست بلکه لازمه قرارداد این است
مصداق بارز اینگونه قراردادها برخی قراردادهای غیرعمرانی وبعضا عمرانی کشورست
اینکه در یک قرارداد، حقوق یک طرف توصیف و شناسائی گردد یک امر معمول است. اما خوب است که حقوق متقابل به یک میزان مورد توجه و توصیف قرار گیرد.
تلاش در تنظیم یک قرارداد یک طرفه قطعا تضمین کننده تمام منافع شما نیست. تعادل و توازن در حقوق دو طرف به طور قطع تضمین کننده و حافظ حقوق شما والزام بیشتر به پایبندی به آن از طرف مقابل است. قراردادی با خیال راحت و بدون دغدغه به اجرا میرسد که طرفین در آن تلاش خود را برای شناسایی حقوق خود با رعایت اصل توازن و تعادل منافع انجام داده باشند.
الزاما یک “قرارداد یک طرفه” یاصورتجلسه تحمیلی یکطرفه تضمین کننده منافع کارفرما نیست. ولی یک قراداد متعادل وسیلهای است برای جلب اعتماد و تلاش برای به اجرا رسیدن. قطعا کسی قرارداد را برای نرسیدن به مقصد تنظیم نمیکند مگر کسی که سوء نیت دارد. لذا تلاش کنیم به جای تحمیل سود بیشتر خودمان و محدود کردن منافع طرف مقابل، با شناسایی و توصیف منافع هر دو طرف، انگیزه های بیشتری را برای تضمین انجام صحیح قرارداد ایجاد کنیم
***یعنی قرادادهای خود را از ارزش پرکنیم نه از الزام***طرفه (کمی خودمونی) قراردادهای یک طرفه (کمی خودمونی) قراردادهای یک طرفه (کمی خودمونی)
هر پرونده، مبنای قراردادی و مهلتهای خودش را دارد. در «چکاپ ادعا» با بررسی مدارک همان پرونده، سه چیز روشن میشود:
اگر در گزارش چکاپ، مطالبات قابل استناد پرونده شما دستکم ده برابر مبلغ پرداختی برآورد نشود، تمام هزینه بازگردانده میشود.
این تضمین ناظر بر برآورد مطالبات در گزارش است. نتیجه رای مرجع رسیدگی را هیچکس تضمین نمیکند.بررسی تخصصی پرونده شما، با فرآیند و خروجی مشخص.
